Telewizja w katolickim kraju według PiS

Wielki Piątek jest symbolicznie jednym z najważniejszych dni w roku dla katolików. W takim dniu w tym roku przytrafiła się rocznica żydowskiego powstania w getcie warszawskim, która symbolicznie od kilku lat znakuje papierowymi żonkilami potomków Żydów i wyznawców nowej, katolickiej religii judeochrześcijańskiej, która jest tworzona z ogromnym wsparciem polityków PiS oraz części hierarchii Kościoła katolickiego. Mówienie o męce Chrystusa z symbolem żydowskim na sukience jest po prostu obrzydliwe.

17891CFD-F1E5-4CD4-9B6F-271E213C7DE1

Nie jestem katolikiem i nie interesuje mnie teoretycznie Wielki Piątek. Jestem za to Polakiem i bardzo interesuje mnie polska tradycja, w którą Wielki Piątek jest wpisany od wieków, natomiast papierowy żonkil jest w niej wrogi. Radzę zatem politykom PiS ze Srebrnym Prezesem na czele rozważne używanie symboli w przestrzeni medialnej, bo wyjdzie na to, że Polska nie jest już polska.

Piotr Tomski

Podstępem euro w Polsce

Prezes Kaczyński wykonał dzisiaj pokerową zagrywkę i spisał epokową deklarację o niewprowadzaniu euro w Polsce do momentu wyrównania poziomu życia Polaków z poziomem życia Niemców, którą przesłał do podpisania szefom ugrupowań opozycyjnych. Ten ruch ma zapewnić PiS głosy przeciwników wprowadzenia euro w Polsce, ale co ten ruch ma wspólnego z realną polityką, to ja nie wiem. Polska konstytucja uniemożliwia wprowadzenie euro, natomiast żadna partia czy koalicja nie uzyskają samodzielnie większości konstytucyjne potrzebnej do zmiany konstytucji. Bicie wyborczej piany wchodzi zatem na nowy, wyższy poziom odrealnienia.

Przy okazji tej deklaracji pomyślałem sobie znowu, że należałoby wprowadzić odpowiedzialność karną polityków za składane w kampaniach wyborczych obietnice. Nie realizują obietnic i stają przed sądem, który oceni umyślność ich działania, a następnie wymierzy karę. Jedynie odpowiedzialność karna polityków zapewniłaby realizację takich deklaracji prezesa, a dopóki jej nie ma zapisanej w przepisach prawa, to takie deklaracje nie mają nawet wartości papieru, na którym są spisywane.

Srebrny Prezes wie, że Polacy boją się euro. Srebrny Prezes jednak nie wie, że Polacy stają się coraz mądrzejsi i rozsądniejsi, a więc prymitywne zagrywki wyborcze szybko dostrzegają. Po uległości wobec władz unijnych już nikt nie wierzy w obietnice Srebrnego Prezesa, a Polaków wstawanie z kolan w Europie jest najlepszym dowcipem trzydziestolecia po upadku komuny.

Piotr Tomski

Wielkie bujanie emerytów

Mówią, że lepsze cokolwiek niż nic. Trzynasta emerytura w kwocie około osiemset złotych na rękę raz na cztery lata daje miesięcznie około piętnaście złotych, co przy średniej tysiąc pięćset złotych miesięcznej emerytury daje jednoprocentową podwyżkę w ogólnym rozrachunku. Dużo? Rzucone niczym ochłap wyborczy ma dać dużo posłowi Kaczyńskiemu.

Jednocześnie z ochłapem Kaczyńskiego następuje likwidacja OFE, ale przy okazji znowu zginie w formie podatku czy opłaty piętnaście procent zgromadzonych stawek. Cudownie. Mówią, że mogą zabrać wszystko i przekazać do ZUS, zatem łaska w postaci tych piętnastu procent jest wielka. Cieszcie się wybujani w przyszłość emeryci.

Nigdzie na świecie nie ma uczciwego traktowania emerytów, którzy ostatnio w tak zwanym bonusie od nowoczesnych państw mogą dostać jedynie eutanazję. Nie znam wprawdzie zbyt wielu systemów emerytalnych czy ich słabości, natomiast funkcjonuję w systemie chyba jeszcze bardziej chorym od polskiego, bo opartym na bańce spekulacyjnej nieruchomościami islandzkimi. Przewartościowanie nieruchomości na Islandii waha się w pobliżu pięćdziesięciu procent, a udziały inwestycji funduszy emerytalnych na rynku nieruchomości sięgają sześćdziesięciu procent. Bańka pęknie i system spadnie do minimum gwarancji państwowych (jeśli państwo nie upadnie wcześniej) co da emerytom powolną śmierć w hospicjach, bo na własne mieszkania nie będzie ich stać i będą mogli zapomnieć o wyżywieniu indywidualnym przy tutejszych cenach systemowo utrzymywanych na poziomie dwa lub trzy razy wyższym od cen żywności w Europie. Niestety. Islandzki system państwowy można spokojnie nazwać „feudalnym socjalizmem”.

Socjalizm polski za PiS jednak budzi demony przeszłości tej bliższej i tej dalszej, zwłaszcza po zbliżeniu z faszystowsko-komunistycznym Izraelem. Nie wiem, do czego dąży Srebrny Prezes ze swoją partią, ale Polacy na pewno nie chcieli być uzależniani od woli panów z Waszyngtonu czy Tel- Awiwu. Polacy nie chcą ochłapów wyborczych, kiedy istnieje jawna presja na zaspokojenie przez Polskę żydowskich roszczeń o rozmiarach niebotycznych.

Piotr Tomski

 

Julian Assange został aresztowany

WikiLeaks i Julian Assange są symbolami pewnej epoki, która dzisiaj się zakończyła. Siedem lat ukrywania Assange’a w Ambasadzie Ekwadoru w Londynie dzisiaj dobiegło końca i policja za zgodą władz ekwadorskich wyniosła zbiega do ambulansu.

Idee służące powstaniu WikiLeaks były piękne i słuszne. Prawda musi być jawna za wszelką cenę. Ujawniający prawdę powinien być bezpieczny. Politycy z całego świata muszą czuć presję prawdy. I tyle. Aż tyle. Tysiące opublikowanych dokumentów dzięki WikiLeaks potwierdziły, że powyższe idee trzeba realizować nawet z poświęceniem bezpieczeństwa osobistego. Dzisiaj bezpieczeństwo osobiste Juliana Assange’a przestało istnieć.

Z symbolami bywa różnie i nie wiem, czy warto się do nich przyzwyczajać. Assange”a już dawno temu opuścili współpracownicy i przyjaciele, którzy zakładali z nim WikiLeaks, bo podobno odszedł zbyt daleko w komercję od czystych idei. Inni zarzucają mu współpracę z Rosją czy Putinem, chociaż nie ma w tym cienia logiki. Nie wiem, kim dzisiaj jest Julian Assange, ale jestem jeszcze po jego stronie; mimo wszystko jestem po jego stronie, tyle że z mojego bycia po jego stronie dzisiaj wyniknąć może jedynie kilka myśli współczucia i kilka słów modlitwy do … Bogów słowiańskich, bo do innych już nie potrafię się zwracać.

Ameryka Trumpa może być dumna, że kolejny jej wróg został w jakimś sensie ukarany. Spokojna ta Ameryka jednak nie może być, bo teraz wielu będzie chciało pisać o niej prawdę dla idei.

Piotr Tomski

Konfederacja z kłopotami

Jestem zdecydowanym wyborcą Konfederacji i w wyborach do europarlamentu będę głosował na kandydata Bosaka. Myślę, że już nic nie zmieni mojego zdania.

Ogólna sytuacja wokół Konfederacji i jej składników staje się nieznośna. Wieloletnie podziały środowiska narodowego w Polsce nie służą zjednoczeniu tych ludzi w jedną Konfederację, a z kolei utrzymanie tego rozbicia w wyborach byłoby tożsame z przegraną. Czy nie można utrzymać jakiegoś rozejmu na czas wyborów? ONR nie może. Większość oenerowców w ogóle nie chciała wejść do Konfederacji, a teraz obrzucają błotem tę część działaczy, która do Konfederacji weszła. Przykra to jest sprawa, zwłaszcza że nawet finansowo wspierałem Stowarzyszenie Marsz Niepodległości w kwestii „ustawy 447”. Mam nadzieję, że ci ludzie dojdą do porozumienia.

Dużym problemem stają się kandydaci z dalszych miejsc, którzy zostali zgłoszeni na przykład przez dziwne ugrupowanie posła Marka Jakubiaka. Jestem w szoku, kiedy słyszę przy Konfederacji o ludziach zaprzyjaźnionych z Żydem Danielsem albo o ludziach krytykujących Panią Doktor Kurek za słowa prawdy o stosunkach polsko-żydowskich. Tragedia.

Jednoznacznie wrogi stosunek mediów do Konfederacji i wyciąganie z kontekstów wypowiedzi jej przedstawicieli jest już normą i mnie nie martwi, bo rozsądni ludzie mediom nie wierzą. Martwi mnie natomiast brak zdecydowanych reakcji na informacje o przeszłości poszczególnych kandydatów. Konfederacja musi dbać o czystość szeregów.

Piotr Tomski

Strajk nauczycieli jest problemem

Zacznę od tego, że byłem nauczycielem i znam ten zawód z własnych doświadczeń z czasów, kiedy za nieodpowiednią edukację można było trafić prosto do więzienia, na przykład myślę o edukacji w czasie stanu wojennego w Polsce. Kiedy w 1985 roku zacząłem głośno mówić o Katyniu, to dyrektor mojej szkoły zaniemówił.

Pensum nauczyciela nie może zamykać się poniżej dwudziestu pięciu godzin. Osiemnastogodzinne pensum jest nieuczciwe wobec uczniów i ich rodziców. Uporem przy tym przywileju nie wychowamy normalnych ludzi, bo już na starcie życiowej „kariery” człowiek pozna moc przywilejów, układów i brak znaczenia przyzwoitości czy uczciwości. Jeśli nauczycielom w salach lekcyjnych chodzi tylko o dużo wolnego czasu i o pieniądze, to o co ma chodzić uczniom.

Uważam, że nauczyciele nie mogą mieć prawa do strajku. Ostatnie wydarzenia w związku z egzaminami uczniów pokazały konieczność pozbawienia nauczycieli takiego prawa, a inne możliwości protestu należałoby dokładnie rozważyć w przepisach prawa.

Ogromnym problemem jest rezerwuar komuny w środowisku nauczycielskim. To jest tragedia narodowa, ale nic z tym nie możemy zrobić. Mogę tylko dodać, że moje odejście z tego zawodu było spowodowane tą przypadłością środowiska i wyborem: życie moje albo środowiska. Hi, hi, hi…

Jest zatem tylko jedno rozwiązanie problemu strajku nauczycieli. Protesty uczniów i ich rodziców pod mieszkaniami nauczycieli. Podobno nauczyciele nie przerwali udzielania korepetycji, a więc protesty z blokowaniem wejść do mieszkań włącznie będą ich sporo kosztować.

Piotr Tomski

Na świński i krzywy ryj plus

W czasach mojej młodości o koleżkach, którzy nie chcieli się dorzucać, a chcieli pić, mówiło się, że piją na krzywy ryj. Srebrny Prezes PiS dzisiaj postępuje podobnie i nie chce się dorzucić do puli wypłat dla rolników, ale chce dostać ich głosy.  Jak to nazwać? Tego już nie da się nazwać.

Po technologicznej rewolucji w dwudziestym wieku rolnictwo stało się zajęciem niszowym i mimo rozmiarów gospodarstw, powierzchni tych gospodarstw i gigantycznego wzrostu produkcji liczba osób potrzebnych bezpośrednio do prac rolniczych jest kilka razy mniejsza od tej sprzed stu lat na przykład. Nic już nie zmieni tej okoliczności. Ludzie nie będą się utrzymywać z małych gospodarstw i nie znajdą w nich zatrudnienia, bo świat się zmienił. Jeśli ktoś nie jest w stanie tego zrozumieć, to ma po prostu duży problem mentalny. Pochodzę z polskiej wsi i obserwuję te zmiany od wielu lat, a wszelkie próby ich powstrzymania nie mają sensu i zbyt dużo kosztują ogół społeczeństwa polskiego. Wiem, że piszę przykre rzeczy, ale lepsza jest przykra prawda od słodkiego oszustwa.

Piątka Kaczyńskiego dla wsi jest właśnie typowym oszustwem wyborczym. Elementy tej piątki pochodzące z Unii Europejskiej nie zależą od PiS i działania partii albo Srebrnego Prezesa nic nie zmienią. Elementy polskie natomiast w tej piątce opierają się o dziwne założenia izolacjonistyczne. Dziwne! Co ma znaczyć produkcja pasz wyłącznie w gospodarstwie? Jak badać sprzedaż przetworzonych produktów w promieniu stu kilometrów od gospodarstwa?

Pominąwszy powyższe rozważania, bardzo nieprzemyślany był pomysł 500+ na krowę. Źle to 500+ na krowę się kojarzy.

Piotr Tomski

Będzie w Warszawie demonstracja w sprawie ustawy „447”

Pisałem kilka dni temu, że w Polsce jedynie Stowarzyszenie Marsz Niepodległości staje na wysokości zadania obrony narodowego interesu w związku z roszczeniami żydowskim. No i wywołałem wilka z lasu. Stowarzyszenie organizuje w Warszawie 11 maja demonstrację w tej sprawie.

Cieszę się samym faktem bez względu na frekwencję w tym przedsięwzięciu, bo i amerykańskie demonstracje nie miały jakiejś powalającej liczby uczestników, a jednak o nich usłyszano. Polska została poruszona. Żydzi znowu zaczęli toczyć pianę nienawiści. Amerykanie znowu wyszli na dyktatorów, którzy chcą narzucać całemu światu swoje prawa. PiS znowu pokazał swoją niemoc i służalczość.

Nie mogę osobiście stawić się 11 maja w Warszawie, bo mam obowiązki w miejscu odległym od demonstracji o kilka tysięcy kilometrów, ale całym sercem będę w Warszawie. Mam nadzieję, że na tym jednym wystąpieniu się nie skończy i przede wszystkim coś poważnego pojawi się pod budynkiem ambasady Izraela w Warszawie. Izrael musi słyszeć o bezprawnych roszczeniach, o żydowskim mordowaniu Polaków, o zdradach żydowskich i o aktualnym ludobójstwie Palestyńczyków. Dobrze byłoby podobne demonstracji zrobić przed Ambasadą USA w Warszawie, żeby ci „demokraci” też słyszeli od czasu do czasu prawdę.

Dobrze się dzieje, że prasa zaczyna pisać o powyższych działaniach Stowarzyszenia Marsz Niepodległości, a zatem niebezpieczna cisza medialna została przełamana. Ta zmowa głównych sił medialnych była, swoją drogą, interesującym zjawiskiem, któremu należałoby się kiedyś przyjrzeć bliżej.

Piotr Tomski

Największa kiełbasa wyborcza w historii

Ustawa o trzynastej emeryturze jest największą kiełbasą wyborczą w historii Polski. Piszę to z pełną odpowiedzialnością, chociaż nie widzę niczego złego w samych dodatkowych wypłatach dla emerytów, którzy naprawdę egzystują na krawędzi i potrzebują dodatkowych środków.

Na miesiąc przed wyborami uchwalenie ustawy o jednorazowej wypłacie jest po prostu żenujące. Za pieniądze publiczne robi się bardzo kosztowne przedsięwzięcie, które w uchwalonej wersji nie ma racjonalnego uzasadnienia. Po co bogatym emerytom (dla mnie progiem jest w tym przypadku pięć tysięcy złotych) dodatek ośmiuset złotych? Dlaczego wszystkim po równo? Dlaczego przez cztery lata nie podjęto odpowiednich działań naprawczych w stosunku do sytuacji materialnej seniorów?

Ogólna atmosfera wokół tej ustawy i całej „piątki Kaczyńskiego” jest porażająca. Odchodzi Minister Finansów. Kolejny raz zmienia się system OFE. Spirala żądań płacowych różnych grup zawodowych rozkręca się w tempie błyskawicy, bo każdy ma prawo uczestniczyć w tym cudownym sukcesie ekonomicznym polskiego państwa. Co jeszcze jest potrzebne, żeby rządzący otrzeźwieli? Boję się jednak, że nic nie otrzeźwi prezesa i jego zakonu, bo narcystyczne upojenie własnym geniuszem jest za ciężką chorobą.

Kiełbasa wyborcza traci najmocniej sens w relacji do nieudolności PiS w politycy zagranicznej. Realna groźba wypłat dla Żydów z całego świata za mienie pozostawione w Polsce bez ustalonych spadkobierców rodzinnych jest przykładem tragicznej słabości polskiego rządu, natomiast uległość PiS w przypadku nowelizacji ustawy o IPN nie mieściła się w żadnych normach politycznych. Ludzie pozbawieni godności nawet w czasach totalnego skur…ienia tracą apetyt.

Piotr Tomski

Polityka bez przyzwyczajeń

Politycy próbują nas przyzwyczaić do pewnych podziałów ideologicznych, ale praktyka pokazuje, że sami tych przyzwyczajeń nie mają. Zmiana przynależności partyjnej jest normalnym zachowaniem w Polsce, a nawet zmiana kierunku ideowego całej partii też w Polsce nie budzi specjalnych zastrzeżeń. Kto kilkanaście lat temu posądziłby braci Kaczyńskich o religijność? Kto jeszcze rok temu powiedziałby o tęczowym PSL? Wkroczyliśmy w Polsce na krętą drogę polityki uwikłań i chyba przyszedł najlepszy czas na oczyszczenie.

Jasne i oczywiste dla każdego jest to, że ludzie żyją w określonych grupach od urodzenia do śmierci. Nie ma człowieka, który urodziłby się na jakiejś wyspie bezludnej i stał się genialnym, niezależnym i obiektywnym przywódcą politycznym. Ktoś tego człowieka musi ukształtować i następnie wybrać do rządzenia innymi. Niestety. W tym kształtowaniu, wyborach, grupach i jeszcze wielu innych czynnikach jest tak zwany problem, który musimy dokładnie zdefiniować, żeby go rozwiązać.

Polityczne grupy w Polsce możemy skreślić na starcie, czyli uznać możemy ich totalny brak wartości. Prawdziwy przywódca zatem musiałby wyjść bezpośrednio z innej grupy ludzi. Prawnicy – dno. Medycy – dno. Duchowni – dno. Artyści – w większości dno, a przypadki od dna oderwane nie wejdą do polityka. Sportowcy – słabe kształtowanie w przedmiotowym kierunku. Służby mundurowe – poniżej dna. Biznesmeni – poniżej dna. Robotnicy – na tym dnie ludzkość już prawie wyginęła. Jaka grupa ludzi może wydać wielkiego polityka? No właśnie. Łatwo jest krytykować, natomiast wskazać rozwiązanie problemu bywa niewykonalne.

Oczyszczenie w ramach mniejszego zła w Polsce było już wiele razy i dlatego powiem, cytując mądrego klasyka, są sytuacje, które nie kończą się wesołym oberkiem. Na tym polskim dnie zostaniemy jeszcze przez kilka lat, ale z drugiej strony, gdzie znajdziemy takie piękne dno z takimi twarzami Wałęsy, Kaczyńskiego czy Giertycha, o Ryżym i uszach Urbana nie wspomnę, a dozgonną miłość Ojca Dyrektora pominę.

Piotr Tomski